Doğu Türkistan’da Ramazan: Çin’in Baskıcı Politikaları İle İbadet Kısıtlamaları
Doğu Türkistan’da Ramazan ayı, Çin’in baskıcı politikaları altında ibadet kısıtlamaları ile geçiyor.
Doğu Türkistan’da Ramazan ayı, dini bir ibadet dönemi olmaktan ziyade, Çin’in sıkı güvenlik önlemleri ve yasaklarıyla anılan bir süreç haline gelmiştir. Uluslararası insan hakları raporları ve diaspora içerisindeki Uygur Türklerinin aktarımlarına göre, bölgede yaşayan Müslümanlar, Ramazan boyunca ciddi kısıtlamalarla karşı karşıya kalmaktadır.
Bölgede kamu çalışanları, öğrenciler ve belirli sektörlerdeki işçiler için oruç tutmanın fiilen yasaklandığı bildirilmektedir. Restoranların gündüz saatlerinde açık kalmasının zorunlu kılındığı, toplu iftar organizasyonlarına ve camilerde teravih namazlarına izin verilmediği ifade edilmektedir. Ramazan’a özgü dini etkinlikler, “aşırılık” olarak değerlendirildiği için sıkı denetim altına alınmaktadır.
Yurt dışında yaşayan Uygur Türkleri ile telefon, mesajlaşma veya sosyal medya üzerinden iletişim kurmanın ciddi riskler taşıdığı belirtilmektedir. Özellikle Türkiye gibi farklı ülkelerdeki akrabalarıyla bağlantı kuran kişilerin sorgulandığı ve baskıya maruz kaldığı iddiaları sıkça gündeme gelmektedir.
İnsan hakları kuruluşları, Ramazan döneminde ibadetlerin engellenmesi amacıyla çalışma saatlerinin artırıldığını ve “köle işçi” olarak tanımlanan zorunlu iş gücü uygulamalarının yaygınlaştırıldığını vurgulamaktadır. Bu uygulamalar, Çin’in “mesleki eğitim” adı altında yürüttüğü politikaların bir parçasıdır.
Ayrıca, erkeklerin sakal uzatması ve kadınların İslami tesettüre uygun giyinmesi, “radikalizm” göstergesi olarak değerlendirilmektedir. Bu nedenle, sakal, başörtüsü ve dini semboller üzerindeki baskının Ramazan ayında daha da arttığı bildirilmektedir.
